تاثیر الگوهای تعامل کلاسی معلم - دانش آموز برکاهش اضطراب اجتماعی و افزایش اشتیاق شناختی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر الگوهای تعامل کلاسی معلم دانش آموز بر کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش اشتیاق شناختی دانش آموزان است که در آن نقش کیفیت ارتباط، حمایت عاطفی، مشارکت کلاسی و بازخورد سازنده معلم بر وضعیت روانی و درگیری ذهنی فراگیران ارزیابی گردید. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و با رویکرد کاربردی انجام گرفت که جامعه آماری آن را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند و نمونه گیری متناسب با شرایط جامعه اجرا شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه های استاندارد تعامل معلم دانش آموز، اضطراب اجتماعی و اشتیاق شناختی استفاده گردید که روایی آن ها با نظر متخصصان و پایایی از طریق آلفای کرونباخ تایید شد. داده های گردآوری شده پس از آماده سازی و کدگذاری، در قالب مدل تحلیل همبستگی و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار آماری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند تا روابط میان ابعاد تعامل به عنوان متغیرهای پیش بین با اضطراب اجتماعی و اشتیاق شناختی به عنوان متغیرهای ملاک سنجیده شود. یافته ها نشان داد که الگوهای تعاملی حمایتی، مشارکتی و مبتنی بر پذیرش متقابل، اثر معناداری در کاهش ترس از ارزیابی منفی و افت اضطراب اجتماعی دانش آموزان دارند. همچنین فراهم سازی بستر گفت وگو، پرسشگری و بازخورد سازنده در کلاس، اشتیاق شناختی، تمرکز و به کارگیری راهبردهای یادگیری عمیق را در فراگیران به طور چشمگیری تقویت کرد. نتایج حاصل بیانگر آن است که ایجاد جو روانی امن و تعامل مثبت دوسویه در کلاس درس، احساس تعلق و اعتمادبه نفس تحصیلی را ارتقا داده و با خنثی سازی موانع اضطرابی، زمینه مشارکت همه جانبه و درگیری فکری موثر دانش آموزان در فرایند یادگیری را به حداکثر می رساند؛ بنابراین اتخاذ الگوهای تعاملی منعطف و انسان گرایانه توسط معلمان در فرایند آموزش نقشی کلیدی در ارتقای سلامت روانی و بهینه سازی عملکرد شناختی دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

الگوهای تعامل کلاسی ، تعامل معلم دانش آموز ، اضطراب اجتماعی ، اشتیاق شناختی ، مشارکت کلاسی ، جو روانی کلاس