رابطه کمال گرایی و اجتناب تجربه ای با اضطراب اجتماعی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه کمال گرایی و اجتناب تجربه ای با اضطراب اجتماعی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد بود. پژوهش حاضر از حیث روش در دسته تحقیقیات توصیفی از نوع همبستگی قرار می‎گیرد. جامعه آماری کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در نیمسال دوم ۱۴۰۴ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد بود که تعداد آنها حدودا ۷۷۹۴ نفر می باشند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان باید تعداد ۳۶۷ نفر انتخاب شوند که با در نظر گرفتن ریزش به ۴۰۰ نفر افزایش پیدا کرد. در این پژوهش از دو دسته اطلاعات کتابخانه ای و میدانی برای دستیابی به هدف استفاده شده است و برای گرآوری داده‎ها از پرسشنامه اجتناب تجربی‎ای گامز و همکاران استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‎ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. در سطح توصیفی از شاخص هایی مانند میانگین واریانس انحراف استاندارد فراوانی و... استفاده شد. در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه اصلی پژوهش از تحلیل رگرسیون چند متغیره با روش گام به گام و برای آزمون فرضیه‎های فرعی از همبستگی پیرسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS۲۲ انجام شد. با توجه به نتایج گزارش شده ضرایب رگرسیون نشان می دهد که در بهترین مدل پیش بینی اضطراب اجتماعی اجتناب تجربه ای(۳۸/۰=) و کمالگرایی مثبت (۱۶/۰-=) در جهت معکوس قادر به پیش بینی متغیر ملاک هستند. بر این اساس فرضیه اصلی پژوهش تایید می شود، بدین معنی که بین کمالگرایی و اجتناب تجربه ای با اضطراب اجتماعی دانشجویان رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، اجتناب تجربه ای ، اضطراب اجتماعی