مطالعه مروری تحلیلی بررسی و تحلیل افسردگی پنهان در بزرگسالان: نشانه ها، عوامل خطر، پیامدهای روان شناختی و رویکردهای مداخله ای

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 68

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVRTETPD01_884

تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405

چکیده مقاله:

افسردگی یکی از مهم ترین اختلالات روان شناختی است که می تواند ابعاد مختلف زندگی فرد، از سلامت جسمانی و عملکرد شغلی گرفته تا روابط بین فردی، رضایت از زندگی و مشارکت اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهد. با وجود آنکه تصویر عمومی از افسردگی اغلب با نشانه هایی همچون غمگینی آشکار، گریه مکرر، کناره گیری اجتماعی و کاهش محسوس فعالیت همراه است، همه افراد افسرده چنین الگوی قابل مشاهده ای ندارند. برخی بزرگسالان با وجود تجربه نشانه های عاطفی، شناختی و جسمانی افسردگی، تلاش می کنند عملکرد ظاهری خود را حفظ کنند و ناراحتی روانی خود را از دیگران پنهان سازند. اصطلاح «افسردگی پنهان» یا «افسردگی پوشیده» در توصیف چنین وضعیت هایی به کار می رود، هرچند این اصطلاح در طبقه بندی های تشخیصی به عنوان یک اختلال مستقل شناخته نمی شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل نشانه ها، عوامل خطر، پیامدهای روان شناختی و رویکردهای مداخله ای مرتبط با افسردگی پنهان در بزرگسالان است. پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از منابع فارسی مرتبط با حوزه روان شناسی، روان پزشکی، سلامت روان و مداخلات درمانی انجام شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که افسردگی پنهان می تواند از طریق نشانه هایی مانند خستگی پایدار، اختلال خواب، تغییر اشتها، مشکلات تمرکز و حافظه، تحریک پذیری، کاهش لذت، احساس پوچی، دردهای جسمانی، کمال گرایی، اشتغال افراطی به کار، انزوای هیجانی و تلاش برای حفظ ظاهر عادی آشکار شود. عوامل زیستی، سابقه خانوادگی، تجربه رویدادهای استرس زا، تروماهای دوران زندگی، تنهایی، مشکلات بین فردی، فشارهای شغلی و اقتصادی، سبک های شناختی منفی و ضعف مهارت های مقابله ای در شکل گیری و تداوم این وضعیت نقش دارند. پنهان ماندن علائم می تواند به تاخیر در دریافت کمک تخصصی، تشدید اختلال عملکرد، کاهش کیفیت روابط، افزایش فرسودگی روانی و جسمانی و در موارد شدید، افزایش خطر افکار و رفتارهای خودآسیب رسان منجر شود. بر اساس تحلیل منابع، شناسایی زودهنگام، افزایش سواد سلامت روان، غربالگری هدفمند، روان درمانی، اصلاح سبک زندگی، تقویت حمایت اجتماعی و در موارد لازم استفاده از درمان دارویی تحت نظارت متخصص، از مهم ترین محورهای مداخله ای هستند.

نویسندگان

نیره السادات طباطبایی

کارشناسی راهنمایی مشاوره دانشگاه پیام نور؛ استان اصفهان شهر گز