کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقای مهارت های خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان ابتدایی از طریق مداخلات تلفیقی (قصه درمانی و بازی های گروهی)

پژوهش حاضر با هدف کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود مهارت های اجتماعی و خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان دوره ابتدایی مدرسه فاطمه الزهرا گرم دره انجام شد. مسئله اصلی، مشاهده رفتارهای تکانشی، عدم توانایی در کنترل خشم و تعارضات بین فردی در محیط کلاس بود که منجر به افت عملکرد تحصیلی و تضعیف جو عاطفی کلاس می شد. روش پژوهش از نوع «اقدام پژوهی» (Action Research) بوده و برای گردآوری داده ها از ابزارهای مشاهده مستقیم، چک لیست رفتاری، مقیاس پرخاشگری و مصاحبه با والدین استفاده شد. در مرحله اجرا، با بهره گیری از رویکرد مداخلاتی «قصه درمانی» (به کارگیری قصه های هدفمند برای الگوسازی مثبت) و «بازی های گروهی ساختاریافته» (با هدف تقویت همدلی و نوبت گیری)، طی یک دوره ۸ هفته ای، مداخله آموزشی صورت گرفت. نتایج تحلیل کیفی و بررسی شواهد رفتاری نشان داد که ترکیب این دو ابزار، نقش موثری در شناسایی هیجانات، جایگزینی رفتارهای پرخاشگرانه با مهارت های کلامی-ارتباطی و افزایش تاب آوری در برابر ناکامی ها داشته است. یافته ها حاکی از کاهش معنادار نشانه های پرخاشگری و بهبود مشهود در مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان است. در نهایت، پیشنهاد می شود که قصه درمانی به عنوان یک ابزار تسهیل گر در برنامه های تربیتی و آموزشی مقطع ابتدایی به طور سیستماتیک ادغام گردد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، پرخاشگری ، خودتنظیمی هیجانی ، قصه درمانی ، بازی های گروهی ، دانش آموزان ابتدایی