تحلیل نقش هوش مصنوعی در کاهش بار کاری معلمان و افزایش زمان اختصاص یافته به تعامل آموزشی و تربیتی

بار کاری سنگین معلمان، به ویژه در حوزه وظایف اداری و غیرآموزشی، به یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی در سراسر جهان تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی در کاهش بار کاری معلمان و افزایش زمان اختصاص یافته به تعامل آموزشی و تربیتی انجام شد. روش پژوهش از نوع مروری نظام مند با رویکرد تحلیلی-تفسیری بود که بر اساس بررسی مطالعات منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ صورت گرفت. یافته ها نشان داد که ابزارهای هوش مصنوعی می توانند بین ۲۰ تا ۴۰ درصد از بار کاری اداری معلمان را کاهش دهند و به طور میانگین حدود ۱۰ ساعت در هفته از زمان آماده سازی درس بکاهند. این کاهش بار کاری، فضای شناختی و زمانی لازم را برای تمرکز بیشتر معلمان بر تعامل آموزشی و تربیتی فراهم می کند. با این حال، پژوهش حاضر نشان می دهد که تحقق کامل این پتانسیل مشروط به طراحی انسان محور، توانمندسازی حرفه ای معلمان و توجه جدی به ملاحظات اخلاقی است. مدل پیشنهادی پژوهش، هوش مصنوعی را نه به عنوان جانشین معلم، بلکه به عنوان «دستیار شناختی» معرفی می کند که با آزادسازی منابع شناختی معلم، امکان ایفای موثرتر نقش های تربیتی و رابطه ای را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، بار کاری معلمان ، تعامل آموزشی ، تعامل تربیتی ، دستیار هوش مصنوعی ، نظریه بار شناختی