نقش فرهنگ همکاری در پیش بینی انگیزش تحصیلی با میانجی گری کیفیت یادگیری در محیط های آنلاین (مورد مطالعه: دانش آموزان پایه ششم منطقه تبادکان)

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش فرهنگ همکاری در پیش بینی انگیزش تحصیلی با میانجی گری کیفیت یادگیری در محیط های آنلاین بین دانش آموزان پایه ششم منطقه تبادکان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، توصیفی–همبستگی مبتنی بر تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم منطقه آموزش و پرورش تبادکان شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای به حجم ۴۰۰ نفر (۲۰۴ پسر و ۱۹۶ دختر) انتخاب گردید. داده های میدانی با استفاده از سه ابزار استاندارد شامل پرسشنامه مقیاس جامعه کلاسی (روای، ۲۰۰۲)، پرسشنامه کیفیت یادگیری الکترونیکی (اوپال و همکاران، ۲۰۱۸) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی (والرند و همکاران، ۱۹۹۲) جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و با بهره گیری از آزمون بوت استراب انجام پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که مدل مفهومی تدوین شده از برازش بسیار مطلوبی با داده های تجربی برخوردار است. نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود که فرهنگ همکاری تاثیر مستقیم، مثبت و معناداری بر کیفیت یادگیری (β=۰/۶۵۰) و انگیزش تحصیلی (β=۰/۳۸۰) دارد. همچنین، کیفیت یادگیری در محیط های آنلاین اثر مستقیم و معناداری بر انگیزش تحصیلی (β=۰/۵۴۰) نشان داد. علاوه بر این، نتایج آزمون بوت استراب تایید کرد که متغیر کیفیت یادگیری، نقش میانجی جزئی معناداری (β=۰/۳۵۱) در رابطه بین فرهنگ همکاری و انگیزش تحصیلی ایفا می کند. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که استقرار فرهنگ همکاری و ایجاد شبکه های حمایتی افقی میان همسالان، نه تنها به طور مستقیم انگیزه و احساس تعلق فراگیران را افزایش می دهد، بلکه با جبران کاستی های فنی و ارتقای ادراک کیفی دانش آموزان از پلتفرم های مجازی، بستری امن و جذاب برای شکوفایی انگیزش تحصیلی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ همکاری ، انگیزش تحصیلی ، کیفیت یادگیری ، محیط های آنلاین ، دانش آموزان پایه ششم