نقش مدرسه در رشد علمی، اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان

مدرسه یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی و تربیتی است که نقش اساسی در شکل گیری ابعاد مختلف شخصیت و توانمندی های دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدرسه در رشد علمی، اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که مدرسه از طریق برنامه درسی، روش های آموزشی، عملکرد معلمان و مدیران، فضای مدرسه، فعالیت های فرهنگی و اجتماعی و ارتباط با خانواده می تواند نقش موثری در رشد همه جانبه دانش آموزان داشته باشد. نتایج همچنین نشان داد که رشد علمی دانش آموزان با تقویت تفکر و یادگیری فعال، رشد اخلاقی با الگوسازی و تجربه ارزش های اخلاقی، رشد اجتماعی با مشارکت و تعامل گروهی و رشد فرهنگی با تقویت هویت و پذیرش تنوع فرهنگی ارتباط دارد. بر اساس یافته ها، تحقق تربیت همه جانبه نیازمند هماهنگی میان مدرسه، خانواده و جامعه و توجه هم زمان به ابعاد مختلف رشد دانش آموزان است. بنابراین، مدرسه باید از رویکرد صرفا آموزشی فاصله گرفته و به محیطی برای پرورش دانش آموزانی آگاه، مسئول، اخلاق مدار، اجتماعی و دارای هویت فرهنگی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، رشد همه جانبه ، تربیت دانش آموز ، رشد اخلاقی ، رشد اجتماعی