تاثیر آموزش مجازی بر تعاملات اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه

آموزش مجازی به عنوان یکی از مهم ترین تحولات نظام های آموزشی معاصر، تاثیرات عمیق و چندوجهی بر ابعاد اجتماعی و روانی دانش آموزان برجای گذاشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند تاثیر آموزش مجازی بر تعاملات اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. روش پژوهش از نوع مرور نظام مند بوده و با جستجو در پایگاه های داده معتبر داخلی و بین المللی و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط، پژوهش های منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ شناسایی و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهند که آموزش مجازی در صورت طراحی مناسب و بهره گیری از روش های تعاملی، می تواند برخی مهارت های اجتماعی نظیر همکاری گروهی و مسئولیت پذیری را تقویت کند؛ اما نبود ارتباط چهره به چهره، کاهش همدلی، تضعیف مهارت های غیرکلامی، افزایش احساس انزوا، خستگی دیجیتال و اضطراب عملکردی از مهم ترین پیامدهای منفی آن به شمار می روند. همچنین عواملی نظیر شکاف دیجیتال، فقدان حمایت عاطفی کافی از سوی معلمان و نبود محیط ساختاریافته اجتماعی، شدت این پیامدهای منفی را تشدید می کنند. نتایج حاکی از آن است که آموزش ترکیبی (حضوری-مجازی) و طراحی برنامه های درسی مبتنی بر تقویت حضور اجتماعی و پاسخ گویی به نیازهای روانی بنیادین دانش آموزان، موثرترین راهکار برای کاهش آثار منفی آموزش مجازی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، تعاملات اجتماعی ، سلامت روان ، دانش آموزان متوسطه ، حضور اجتماعی ، شکاف دیجیتال ، آموزش ترکیبی