پیش بینی اعتیاد به اینترنت در دانشجویان دانشگاه بر اساس مدل سیستم های مغزی-رفتاری و ابعاد شخصیتی

هدف این پژوهش پیش بینی اعتیاد به اینترنت در دانشجویان دانشگاه بر اساس مدل سیستم های مغزی-رفتاری و ابعاد شخصیتی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع داده ها کمی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب (۱۳۰۰ نفر) بود. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان ۲۹۷ نفر تعیین و به روش تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۶)، مقیاس سیستم های مغزی رفتاری کارور و وایت (۱۹۹۴) و پرسشنامه سنجش صفات پنج گانه شخصیتی نئو (۱۹۸۵) استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون) در نرم افزار اس پی اس اس ۲۶ انجام شد. نتایج آزمون فرضیات نشان داد که بین سیستم فعال ساز، روان رنجورخویی و موافق بودن با اعتیاد به اینترنت دانشجویان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد یعنی هر چه سیستم فعال ساز، روان رنجورخویی و موافق بودن قوی تر باشد، احتمال اعتیاد به اینترنت بیشتر است و بین سیستم بازداری، برونگرایی، گشودگی و با وجدان بودن رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۵/۰ p< ) به عبارت دیگه هر چه سیستم بازداری، برونگرایی، گشودگی و با وجدان بودن قوی تر باشد، احتمال اعتیاد به اینترنت کمتر است.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به اینترنت ، مدل سیستم های مغزی-رفتاری ، ابعاد شخصیتی