تاثیر آموزش هنر بر خلاقیت دانش آموزان

آموزش هنر یکی از زمینه های مهم برای رشد همه جانبه دانش آموزان و پرورش توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی آنان است. در میان کارکردهای گوناگون هنر در مدرسه، نقش آن در تقویت خلاقیت از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا فعالیت های هنری دانش آموز را با موقعیت هایی مواجه می کند که در آن ها مشاهده، تخیل، تجربه، انتخاب، ترکیب، تولید و ابراز ایده های جدید ضرورت پیدا می کند. خلاقیت نیز از جمله توانایی هایی است که در صورت فراهم بودن محیط مناسب آموزشی می تواند رشد یابد و بهبود پیدا کند. هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش هنر بر خلاقیت دانش آموزان و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها فعالیت های هنری می توانند زمینه رشد تفکر خلاق را فراهم کنند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده و برای تدوین مبانی نظری و تحلیل یافته ها از منابع فارسی معتبر و پژوهش های انجام شده در زمینه آموزش هنر، خلاقیت، یادگیری و روش های آموزشی استفاده شده است. بررسی منابع نشان می دهد که آموزش هنر، به ویژه هنگامی که بر تجربه، کاوش، آزادی عمل، حل مسئله، تولید اثر شخصی و مشارکت فعال دانش آموز تاکید داشته باشد، می تواند مولفه هایی مانند سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط را تقویت کند. همچنین، کیفیت آموزش هنر و نحوه عملکرد معلم در این زمینه اهمیت فراوان دارد و آموزش هنر به صورت قالبی، تقلیدی و محدودکننده ممکن است فرصت بروز خلاقیت را کاهش دهد. بنابراین، هنر زمانی بیشترین تاثیر را بر خلاقیت دانش آموزان خواهد داشت که از یک فعالیت صرفا اجرایی و تزئینی به تجربه ای اکتشافی، مسئله محور و دانش آموزمحور تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، خلاقیت ، دانش آموزان ، تفکر خلاق ، آموزش و پرورش ، فعالیت هنری ، یادگیری خلاق