تاثیر همکاری خانواده و مدرسه بر رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموز

همکاری خانواده و مدرسه یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت فرایند تعلیم و تربیت و زمینه ساز رشد همه جانبه دانش آموزان است. مدرسه به تنهایی نمی تواند پاسخگوی تمامی نیازهای آموزشی، عاطفی، اجتماعی و تربیتی دانش آموزان باشد و خانواده نیز برای ایفای نقش موثر خود به ارتباط مستمر و هدفمند با مدرسه نیاز دارد. هدف این مقاله بررسی تاثیر همکاری خانواده و مدرسه بر رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع فارسی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت خانواده در فعالیت های آموزشی و تربیتی مدرسه، ارتباط منظم والدین با معلمان، همراهی خانواده در فرایند یادگیری، مشارکت در تصمیم گیری های مدرسه و ایجاد ارتباط دوسویه میان خانه و مدرسه می تواند به بهبود انگیزش تحصیلی، افزایش مسئولیت پذیری، تقویت خودتنظیمی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان منجر شود. همچنین، همکاری موثر خانواده و مدرسه موجب می شود والدین و معلمان شناخت دقیق تری از نیازها و توانایی های دانش آموزان پیدا کنند و در مواجهه با مشکلات تحصیلی و اجتماعی، راهکارهای هماهنگ تری اتخاذ نمایند. در مقابل، ضعف ارتباط میان این دو نهاد می تواند موجب ناهماهنگی تربیتی، کاهش حمایت آموزشی و افزایش برخی مشکلات تحصیلی و رفتاری شود. بنابراین، تقویت مشارکت واقعی و مستمر خانواده ها در فرایند آموزشی و تربیتی مدرسه، نه به عنوان فعالیتی تشریفاتی، بلکه به عنوان بخشی اساسی از نظام تعلیم و تربیت، ضروری است.

کلیدواژه ها:

همکاری خانواده و مدرسه ، مشارکت والدین ، رشد تحصیلی ، رشد اجتماعی ، دانش آموزان ، تعامل خانه و مدرسه ، مشارکت خانواده ، مدرسه