کاربرد هوش هیجانی در فرآیند آموزش

هوش هیجانی یکی از مولفه های مهم در فرایند آموزش و یادگیری است که می تواند بر کیفیت تعاملات آموزشی، انگیزه تحصیلی، مدیریت کلاس، سازگاری دانش آموزان و عملکرد تحصیلی آنان تاثیرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی کاربرد هوش هیجانی در فرایند آموزش و تبیین نقش آن در بهبود کیفیت یاددهی یادگیری است. این پژوهش با رویکرد مروری و با استفاده از مطالعات و پژوهش های فارسی انجام شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که برخورداری دانش آموزان از مهارت های هیجانی، از جمله خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان ها، می تواند آنان را در مواجهه مناسب تر با فشارهای تحصیلی، ناکامی، تعارض های بین فردی و موقعیت های دشوار یادگیری یاری کند. همچنین هوش هیجانی معلمان در ایجاد فضای عاطفی مطلوب، برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان، مدیریت رفتارهای چالش برانگیز و افزایش مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی اهمیت دارد. نتایج نشان می دهد که توجه به هوش هیجانی می تواند آموزش را از تمرکز صرف بر انتقال دانش فراتر برده و زمینه رشد هم زمان ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم کند. بر این اساس، گنجاندن آموزش مهارت های هیجانی در برنامه های آموزشی، توانمندسازی معلمان و استفاده از روش های مشارکتی و فعال می تواند به ارتقای کیفیت فرایند آموزش و یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، فرایند آموزش ، یادگیری ، معلم ، دانش آموز ، انگیزه تحصیلی ، مدیریت کلاس ، عملکرد تحصیلی