فناوری های نوین آموزشی و یادگیری مادام العمر: رویکردی به توسعه سرمایه انسانی

چکیدهتغییرات سریع فناوری و نیازهای متغیر بازار کار، نظام های آموزشی را به سمت یادگیری مادام العمر و توانمندسازی سرمایه انسانی فراخوانده است. مقاله حاضر با روش مرور مفهومی-تحلیلی، نقش فناوری های نوین آموزشی (از جمله هوش مصنوعی، واقعیت افزوده/مجازی، سامانه های مدیریت یادگیری و یادگیری ترکیبی) و رویکردهای یاددهی فعال (یادگیری پروژه محور، معکوس، شخصی سازی شده) را در تقویت یادگیری مادام العمر بررسی می کند. جست وجوی ادبیات در پایگاه های Scopus، W eb of Science و مخازن OECD /UNESCO برای بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ انجام شد؛ از میان ۳۵۰ سند شناسایی شده، ۶۵ منبع برای تحلیل عمیق انتخاب گردید. یافته ها نشان می دهد فناوری های آموزشی در صورتی می توانند دسترسی و انگیزه یادگیری را افزایش دهند که با طراحی آموزشی مناسب، شایستگی دیجیتال معلمان و فراگیران، زیرساخت مناسب و سیاست گذاری عادلانه همراه باشند. مقاله یک چارچوب مفهومی چندسطحی پیشنهاد می دهد که محرک های محیطی و عوامل سیستمی را از طریق فناوری و آموزش فعال به توسعه سرمایه انسانی پیوند می دهد. یافته های پژوهش برای سیاست گذاران و مدیران آموزشی، اولویت بندی توانمندسازی دیجیتال معلمان، سرمایه گذاری در زیرساخت و طراحی مسیرهای یادگیری منعطف را توصیه می کند.کلیدواژه ها: یادگیری مادام العمر؛ فناوری آموزشی؛ توسعه سرمایه انسانی؛ مهارت های قرن بیست ویکم؛ هوش مصنوعی آموزشی؛ شایستگی دیجیتال