نقش یادگیری مشارکتی در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان

یادگیری در مدرسه تنها به کسب دانش و دستیابی به پیشرفت تحصیلی محدود نمی شود، بلکه پرورش توانایی برقراری ارتباط، همکاری با دیگران، مسئولیت پذیری، همدلی، حل تعارض و مشارکت موثر در فعالیت های جمعی نیز از اهداف اساسی تعلیم و تربیت به شمار می رود. مهارت های اجتماعی دانش آموزان نقش مهمی در کیفیت روابط آنان با همسالان، معلمان و اعضای خانواده دارد و می تواند زمینه ساز سازگاری بهتر آنان با محیط مدرسه و جامعه باشد. در این میان، یادگیری مشارکتی با ایجاد فرصت برای تعامل مستمر دانش آموزان، تقسیم مسئولیت، تبادل دیدگاه، تصمیم گیری گروهی و حل مسائل مشترک، ظرفیت مناسبی برای تقویت مهارت های اجتماعی فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مشارکتی در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نوع مطالعه مروری است و اطلاعات مورد نیاز با بررسی منابع و پژوهش های فارسی مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که مشارکت سازمان یافته دانش آموزان در فعالیت های گروهی می تواند به بهبود مهارت های ارتباطی، افزایش همکاری، تقویت مسئولیت پذیری، افزایش اعتماد متقابل، پذیرش دیدگاه های متفاوت، کنترل هیجانات و حل سازنده تعارض ها کمک کند. همچنین شواهد پژوهشی نشان می دهد روش های مشارکتی در مقایسه با برخی شیوه های معمول آموزش، ظرفیت بیشتری برای ایجاد تعامل اجتماعی و رشد مهارت های بین فردی دارند. با این حال، اثربخشی یادگیری مشارکتی به نحوه طراحی فعالیت ها، تشکیل مناسب گروه ها، آموزش مهارت های کار گروهی و نقش هدایتگر معلم وابسته است. بنابراین، استفاده هدفمند از یادگیری مشارکتی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر برای پیوند دادن اهداف شناختی، عاطفی و اجتماعی در مدرسه مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، تعامل اجتماعی ، همکاری ، آموزش گروهی