نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش و تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز

گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی، شیوه های سنتی آموزش را با تحولات اساسی مواجه ساخته و فرصت های جدیدی برای پاسخ گویی به تفاوت های فردی و نیازهای متنوع یادگیرندگان فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش و تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و داده های آن با استفاده از مطالعه اسنادی و کتابخانه ای و بررسی منابع و پژوهش های مرتبط فارسی و خارجی گردآوری و به صورت کیفی تحلیل شده است. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی از طریق تحلیل داده های یادگیری، شناسایی تفاوت های فردی، تنظیم محتوا و سطح دشواری، ارائه بازخورد سریع و پیشنهاد مسیرهای یادگیری متناسب، می تواند فرایند آموزش را شخصی سازی کند. همچنین، استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند می تواند با کاهش بخشی از فعالیت های تکراری و زمان بر معلم، فرصت بیشتری برای تعامل فردی، راهنمایی، حمایت عاطفی و تربیتی و توجه به نیازهای دانش آموزان فراهم سازد. با وجود این، چالش هایی همچون حفظ حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شکاف دیجیتال، وابستگی بیش از حد به فناوری و احتمال کاهش تعامل انسانی باید مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی در صورت استفاده هدفمند و همراه با نقش فعال معلم، می تواند به عنوان ابزاری مکمل در جهت ایجاد آموزش شخصی سازی شده، افزایش مشارکت دانش آموزان و تقویت تعامل معلم و دانش آموز مورد استفاده قرار گیرد. کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، شخصی سازی آموزش، یادگیری شخصی سازی شده، تعامل معلم و دانش آموز، یادگیری تطبیقی، فناوری آموزشی، آموزش هوشمند.