معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی؛ سه ضلع یادگیری مشارکتی در آموزش آینده
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFSSPS01_2019
تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405
چکیده مقاله:
چکیدهبازی وارسازی به عنوان رویکردی نوین در آموزش و یادگیری، به معنای استفاده از عناصر و مکانیک های بازی در محیط های غیر بازی است و هدف اصلی آن افزایش انگیزه، مشارکت فعال و تعمیق یادگیری فراگیران می باشد. در سال های اخیر، با گسترش فناوری های آموزشی و حضور گسترده دانش آموزان و دانشجویان در فضاهای دیجیتال، توجه محققان به استفاده از روش های جذاب و تعاملی افزایش یافته است، زیرا شیوه های سنتی تدریس و یادگیری اغلب نتوانسته اند انگیزه و تعامل لازم میان فراگیران را ایجاد کنند و چالش های جدی در زمینه مشارکت گروهی و تعامل آموزشی وجود دارد. بازی وارسازی با بهره گیری از مکانیک هایی همچون امتیازدهی، نشان ها، رقابت گروهی، چالش های مرحله ای، جدول رتبه بندی و بازخورد فوری، محیط یادگیری را جذاب تر و تعاملی تر می کند و به دانش آموزان فرصت می دهد تا در قالب فعالیت های گروهی، مسئولیت پذیری، همکاری، تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله را تقویت کنند. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از روش های موثر آموزشی که بر تعامل و همکاری میان اعضای گروه تاکید دارد، می تواند از ظرفیت بازی وارسازی بهره فراوان ببرد و تجربه یادگیری را از حالت منفعلانه به فعال و مشارکتی تبدیل کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش بازی وارسازی در ارتقای یادگیری مشارکتی انجام شده و از روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بهره گرفته است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، تحلیل مقالات علمی داخلی و خارجی و بررسی تجربیات عملی استفاده از بازی وارسازی در محیط های آموزشی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از عناصر بازی، علاوه بر افزایش انگیزش و علاقه مندی دانش آموزان، موجب افزایش تعامل، همکاری و مسئولیت پذیری آنان در فعالیت های گروهی شده و همچنین می تواند مهارت های اجتماعی، حل مسئله و تفکر انتقادی را تقویت کند. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که بازی وارسازی، اگر به صورت متعادل و با تاکید بر همکاری گروهی طراحی شود، می تواند اثرات مثبت بلندمدت بر کیفیت یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان داشته باشد، اما استفاده نادرست از مکانیک های رقابتی ممکن است منجر به کاهش همکاری و ایجاد فشار روانی شود، بنابراین طراحی دقیق و مدیریت موثر فعالیت ها توسط معلمان و طراحان آموزشی اهمیت ویژه ای دارد. این پژوهش نشان می دهد که بازی وارسازی نه تنها ابزار افزایش انگیزه و تعامل است، بلکه می تواند به عنوان یک چارچوب آموزشی منسجم برای بهبود یادگیری مشارکتی و ایجاد محیط یادگیری پویا و جذاب مورد استفاده قرار گیرد و توصیه می شود معلمان و مربیان با بهره گیری از فناوری های نوین و طراحی خلاقانه فعالیت های گروهی، از مزایای این رویکرد برای ارتقای کیفیت آموزشی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان استفاده کنند. به طور کلی، بازی وارسازی می تواند نقش کلیدی در ایجاد محیط یادگیری مشارکتی، افزایش انگیزه و تعامل، ارتقای مهارت های گروهی و بهبود تجربه یادگیری دانش آموزان ایفا کند و نشان دهنده تغییر رویکرد آموزش از روش های سنتی و منفعل به رویکردی فعال، مشارکتی و خلاقانه است که در نهایت منجر به بهبود کیفیت آموزشی و تقویت مهارت های اجتماعی و تحصیلی فراگیران می شود.کلمات کلیدی: بازی وارسازی، یادگیری مشارکتی، انگیزش، تعامل گروهی، مهارت های اجتماعی
نویسندگان