مدرسه به عنوان یک اکوسیستم دیجیتال: چگونه هوش مصنوعی، رابطه معلم-دانش آموز را بازتعریف می کند؟

ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، نه صرفا یک تغییر فناورانه، بلکه دگرگونی بنیادین در ماهیت روابط آموزشی است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-ترکیبی به بررسی این پرسش می پردازد که چگونه هوش مصنوعی رابطه معلم-دانش آموز را در اکوسیستم دیجیتال مدرسه بازتعریف می کند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با ایفای نقش های گوناگون -از دستیار آموزشی تا هم کار خالق- ساختار سنتی اقتدار معلم را دگرگون می سازد. این دگرگونی در دو سمت وسوی کاهش اقتدار سنتی و افزایش تعامل مشارکتی معنا می یابد. با این حال، پژوهش های میدانی حاکی از آن است که کیفیت رابطه انسانی در کلاس های تحت تاثیر هوش مصنوعی، بیش از هر چیز به شایستگی های اجتماعی-هیجانی معلم وابسته است. مقاله با ارائه چارچوبی برای «ادغام متوازن» هوش مصنوعی در روابط آموزشی، بر ضرورت حفظ مرکزیت معلم به عنوان عامل انسانی هدایت گر در این اکوسیستم نوین تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، رابطه معلم-دانش آموز ، اکوسیستم دیجیتال ، عاملیت معلم ، آموزش انسان محور