مطالعه نقش مدرسه به عنوان فضای تجربه در پرورش دانش آموزانی آماده برای یادگیری، تغییر و مواجهه با آینده

چکیدهمدرسه در نگاه سنتی عمدتا به عنوان نهادی برای انتقال دانش و آماده سازی دانش آموزان برای موفقیت تحصیلی شناخته شده است؛ با این حال، تحولات اجتماعی، فناورانه و فرهنگی نشان می دهد که آماده سازی دانش آموزان برای آینده تنها از طریق انتقال مجموعه ای از اطلاعات امکان پذیر نیست. دانش آموزان برای مواجهه با آینده ای که با تغییرات سریع، مسائل پیچیده، فناوری های نوین و مسیرهای شغلی متحول همراه است، به تجربه های آموزشی متنوع و فرصت های واقعی برای تصمیم گیری، همکاری، حل مسئله، آزمون ایده ها، مواجهه با خطا و بازاندیشی نیاز دارند. بر همین اساس، مدرسه می تواند علاوه بر یک محیط آموزشی، به عنوان «فضای تجربه» در نظر گرفته شود؛ فضایی که دانش آموز در آن یاد می گیرد چگونه یاد بگیرد، چگونه با تغییر سازگار شود و چگونه در موقعیت های ناشناخته تصمیم بگیرد. هدف مقاله حاضر مطالعه نقش مدرسه به عنوان فضای تجربه در پرورش دانش آموزانی آماده برای یادگیری، تغییر و مواجهه با آینده است. مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مبانی نظری یادگیری تجربی، یادگیری اجتماعی، ساخت گرایی، یادگیری مادام العمر، خودتنظیمی، تفکر انتقادی، حل مسئله و شایستگی های آینده تدوین شده است. تحلیل مباحث نشان می دهد که مدرسه زمانی می تواند نقش موثری در آماده سازی دانش آموزان برای آینده داشته باشد که از محیطی صرفا انتقال دهنده محتوا به محیطی تجربه محور، مشارکتی، انعطاف پذیر و مسئله محور تبدیل شود. تجربه های واقعی و شبیه سازی شده، پروژه های معنادار، یادگیری مشارکتی، فرصت انتخاب، بازخورد مستمر، استفاده هوشمندانه از فناوری، پذیرش خطا به عنوان بخشی از یادگیری و ایجاد فرصت برای بازاندیشی می توانند ظرفیت دانش آموزان برای مواجهه با تغییر را افزایش دهند. نتیجه کلی مقاله نشان می دهد که مدرسه آینده نگر مدرسه ای نیست که صرفا دانش آموز را برای یک آینده مشخص آماده کند، بلکه مدرسه ای است که ظرفیت یادگیری مستمر و سازگاری مسئولانه با آینده های متفاوت را در دانش آموز پرورش می دهد.