طراحی الگوی پیشگیری اجتماع محور نزاع و درگیری خیابانی در استان گلستان (با تاکید بر خانواده، محله و پلیس)

نزاع و درگیری خیابانی، به عنوان یکی از مهم ترین اشکال خشونت اجتماعی، در سال های اخیر به یکی از چالش های مهم اجتماعی در استان گلستان تبدیل شده است. پیچیدگی عوامل موثر بر این پدیده نشان می دهد که رویکردهای صرفا انتظامی و واکنشی، توانایی کنترل پایدار آن را ندارند و پیشگیری موثر مستلزم اتخاذ رویکردی اجتماع محور، چندبعدی و بومی است. پژوهش حاضر باهدف طراحی الگوی پیشگیری اجتماع محور نزاع و درگیری خیابانی با تاکید بر نقش خانواده، محله و پلیس در استان گلستان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی تحلیلی است. داده ها با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته و با مشارکت شهروندان گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری تحلیل شد.چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه های کنترل اجتماعی غیررسمی، سرمایه اجتماعی و بی نظمی اجتماعی است. یافته ها نشان داد گرایش به نزاع و درگیری خیابانی در میان پاسخ گویان در سطح نسبتا بالایی قرار دارد؛ درحالی که میزان پیوستگی خانوادگی، کنترل اجتماعی غیررسمی و نظارت اجتماعی در سطح پایین تری ارزیابی شده و ادراک بی نظمی اجتماعی در محلات بالا گزارش شده است. همچنین نتایج بیانگر آن است که حضور پلیس، بدون تعامل موثر با خانواده و محله، به تنهایی قادر به کاهش نزاع های خیابانی نیست.بر اساس تلفیق یافته های تجربی، پیشینه پژوهش و مبانی نظری، الگوی پیشگیری اجتماع محور پژوهش طراحی شد. در این الگو، خانواده به عنوان سطح خرد، محله به عنوان سطح میانی و پلیس به عنوان سطح کلان، نقش های مکمل و به هم پیوسته ای در پیشگیری از نزاع ایفا می کنند. این الگو بر تقویت کنترل درونی خانواده، فعال سازی سرمایه اجتماعی و کنترل غیررسمی در محله و توسعه رویکرد پلیس محله محور و مشارکتی تاکید دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد اجرای این الگوی چندسطحی می تواند به کاهش نزاع و درگیری خیابانی و ارتقای امنیت اجتماعی در استان گلستان منجر شود.

کلیدواژه ها:

نزاع و درگیری خیابانی ، پیشگیری اجتماع محور ، کنترل اجتماعی غیررسمی ، سرمایه اجتماعی ، پلیس محله محور