چگونه توانستم با تقویت ارتباط عاطفی و گفت وگوی فردی، رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزم را کاهش دهم؟

پرخاشگری در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی، یکی از چالش های مهم معلمان است که ریشه در کمبود توجه عاطفی، ضعف در مهارت ابراز هیجان و محیط ناامن دارد. این اقدام پژوهی با هدف کاهش رفتارهای پرخاشگرانه فائزه، دانش آموز پایه پنجم مدرسه قلی زاده، از طریق تقویت ارتباط عاطفی و گفت وگوی فردی انجام شد. پژوهش با رویکرد کیفی و روش اقدام پژوهی در شش هفته (مهر تا آبان ۱۴۰۴) اجرا گردید.شواهد یک (پیش آزمون): ثبت رفتارهای پرخاشگرانه فائزه در یک هفته نشان داد که وی ۲۷ مورد رفتار پرخاشگرانه شامل فریاد زدن، هل دادن، پرتاب وسایل، مسخره کردن و ناسزاگویی داشته است (میانگین روزانه ۴/۵ رفتار).پس از اجرای مداخله با سه راهکار اصلی گفت وگوی فردی روزانه (۱۰ دقیقه)، تقویت ارتباط عاطفی از طریق تماس چشمی گرم، تشویق و نامه های محبت آمیز، و بازی های همدلی گروهی، شواهد دو (پس آزمون) کاهش چشمگیری را نشان داد: تنها ۴ رفتار پرخاشگرانه در هفته (میانگین روزانه ۰/۶ رفتار) یعنی کاهش ۸۵ درصدی.نتایج نشان می دهد که ارتباط عاطفی عمیق و فضای امن گفت وگو، می تواند پرخاشگری را در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی به طور معناداری کاهش دهد.کلمات کلیدی اقدام پژوهی، پرخاشگری، ارتباط عاطفی، گفت وگوی فردی، دوره دوم ابتدایی، دانش آموز دختر، شواهد یک شواهد دو.