سنجش میزان اثربخشی رویکرد کلاس معکوس بر درگیری تحصیلی شناختی و رفتاری فراگیران

رویکرد کلاس معکوس یکی از شیوه های نوین آموزشی است که با جابه جایی زمان و مکان ارائه محتوای آموزشی، فرصت بیشتری برای فعالیت، تعامل، بحث، تمرین و حل مسئله در محیط کلاس فراهم می کند. هدف پژوهش حاضر، سنجش میزان اثربخشی رویکرد کلاس معکوس بر درگیری تحصیلی شناختی و رفتاری فراگیران است. در این رویکرد، فراگیران پیش از حضور در کلاس با محتوای آموزشی از طریق منابع از پیش آماده شده آشنا می شوند و زمان حضور در کلاس به فعالیت های یادگیری فعال، مشارکت در بحث های گروهی، انجام تمرین، حل مسائل و دریافت بازخورد اختصاص می یابد. درگیری تحصیلی شناختی به میزان تلاش ذهنی، استفاده از راهبردهای یادگیری، پردازش عمیق اطلاعات و مشارکت فعال فراگیر در فرایند فهم مطالب اشاره دارد و درگیری رفتاری نیز حضور، مشارکت، انجام تکالیف، پیگیری فعالیت های آموزشی و رعایت الزامات یادگیری را دربرمی گیرد. یافته های پژوهش های انجام شده نشان می دهد که استفاده از کلاس معکوس می تواند زمینه افزایش مشارکت و درگیری فراگیران را فراهم کند و آنان را از دریافت کنندگان منفعل اطلاعات به مشارکت کنندگان فعال در فرایند یادگیری تبدیل نماید. همچنین این رویکرد با فراهم کردن فرصت برای مطالعه فردی پیش از کلاس و فعالیت تعاملی در زمان حضور در کلاس، ظرفیت مناسبی برای تقویت فرایندهای شناختی و رفتاری فراگیران ایجاد می کند. بر این اساس، می توان انتظار داشت اجرای اصولی و هدفمند کلاس معکوس، به ویژه در صورت طراحی مناسب محتوای پیش کلاسی، فعالیت های تعاملی و بازخورد مستمر، موجب افزایش درگیری تحصیلی شناختی و رفتاری و در نهایت بهبود کیفیت یادگیری شود. پژوهش های داخلی نیز اثربخشی یادگیری معکوس بر مشارکت و درگیری تحصیلی دانش آموزان را تایید کرده اند و بر نقش این رویکرد در فعال تر شدن فرایند یادگیری تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، یادگیری معکوس ، درگیری تحصیلی ، درگیری شناختی ، درگیری رفتاری ، فراگیران ، یادگیری فعال