نقش «خاطرات مدرسه» در شکل گیری هویت حرفه ای معلمان تازه کار

ورود به حرفه معلمی برای تازه واردان، سفری پرچالش در مسیری ناشناخته است. آن ها در این مسیر، تنها با دانش نظری و روش های تدریس روبه رو نیستند، بلکه بار سنگینی از خاطرات، تجربیات و تصاویر برساخته شده از دوران مدرسه خود را نیز با خود حمل می کنند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-روایت پژوهانه به بررسی این پرسش بنیادین می پردازد که «خاطرات مدرسه» به عنوان یک سرمایه زیست شده، چه نقشی در شکل گیری و تکوین هویت حرفه ای معلمان تازه کار ایفا می کنند. استدلال مقاله بر این اصل استوار است که این خاطرات، صرفا یادآوری رویدادهای گذشته نیستند، بلکه منبعی سرشار از الگوهای «خود مطلوب» و «خود نامطلوب» هستند که به عنوان نقشه راه و یا هشدار، در شکل دهی به کنش ها، نگرش ها و باورهای حرفه ای معلم تازه کار، نقشی تعیین کننده دارند. یافته ها نشان می دهد که چگونه یک معلم تازه کار با بازبینی و روایت مجدد خاطرات مثبت و منفی خود، به بازتعریف «من حرفه ای» خویش پرداخته و در مواجهه با واقعیت های پیچیده کلاس درس، به مقاومت در برابر بازتولید الگوهای ناکارآمد یا پذیرش آگاهانه آن ها می پردازد. در نهایت، مقاله بر ضرورت توجه جدی به «کارگاه خاطرات» در برنامه های توسعه حرفه ای و کارورزی معلمان، به عنوان ابزاری توانمند برای خودشناسی و هویت سازی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هویت حرفه ای معلم ، خاطرات مدرسه ، معلمان تازه کار ، روایت پژوهی ، کارورزی مشاهده ای ، خود ممکن