تاثیر «خودافشاگری» حساب شده معلم: روایت تجربیات شخصی به عنوان ابزاری برای صمیمیت و اعتمادسازی

رابطه معلم و دانش آموز، هسته مرکزی فرایند یادگیری را شکل می دهد. یکی از رویکردهای نوین در تعلیم و تربیت، بهره گیری از «خودافشاگری حساب شده» (Calculated Self-Disclosure) به عنوان ابزاری برای ایجاد صمیمیت و اعتمادسازی است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر علمی، به بررسی تاثیر روایت تجربیات شخصی معلم در کلاس درس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که خودافشاگری هدفمند و مرتبط با محتوای آموزشی، ضمن افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، به شکل گیری فضایی مبتنی بر اعتماد و صمیمیت منجر می شود. بااین حال، این رویکرد با چالش هایی همچون تهدید حریم خصوصی و مخاطرات نهادی روبه روست که مدیریت آن، نیازمند رعایت اصولی چون ارتباط با محتوا، انتخاب گری آگاهانه و توجه به بافت کلاس است. این مقاله با ارائه چارچوبی نظری و کاربردی، به معلمان کمک می کند تا از این ابزار ارتباطی به گونه ای موثر و مسئولانه بهره بگیرند.

کلیدواژه ها:

خودافشاگری ، صمیمیت آموزشی ، اعتمادسازی ، معلم ، رابطه معلم-دانش آموز