بررسی تاثیر پروژه های هویت محور بر افزایش احساس معنا و ارتباط دانش آموزان با فعالیت های آموزشی

یکی از چالش های مهم آموزش معاصر، ایجاد ارتباط میان محتوای آموزشی و زندگی واقعی دانش آموزان است. هنگامی که دانش آموز فعالیت های مدرسه را صرفا مجموعه ای از تکالیف، تمرین ها و الزامات آموزشی تلقی کند، ممکن است ارتباط عاطفی و معنایی او با فرایند یادگیری کاهش یابد. در مقابل، هنگامی که فعالیت آموزشی با علایق، تجربه ها، ارزش ها، توانایی ها، دغدغه ها و تصویری که دانش آموز از خود و آینده اش دارد ارتباط پیدا کند، یادگیری می تواند برای او شخصی تر و معنادارتر شود. پروژه های هویت محور یکی از رویکردهایی هستند که با قرار دادن دانش آموز در موقعیت شناخت، بیان و به کارگیری ابعاد مختلف هویت خود، امکان ایجاد ارتباط عمیق تر میان زندگی شخصی و فعالیت آموزشی را فراهم می کنند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر پروژه های هویت محور بر افزایش احساس معنا و ارتباط دانش آموزان با فعالیت های آموزشی است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مبانی نظری یادگیری معنادار، ساخت گرایی، یادگیری مبتنی بر پروژه، هویت یادگیرنده، خودتعیین گری و یادگیری مرتبط با زندگی واقعی تدوین شده است. تحلیل مباحث نشان می دهد که پروژه های هویت محور می توانند از طریق افزایش انتخاب و عاملیت دانش آموز، فعال کردن تجربه های شخصی، ایجاد فرصت برای بیان علایق و توانایی ها، پیوند میان دانش مدرسه و زندگی واقعی، تقویت احساس شایستگی و ایجاد فرصت برای تولید یک محصول معنادار، ارتباط دانش آموز با فعالیت های آموزشی را تقویت کنند. البته موفقیت این رویکرد به طراحی مناسب پروژه، توجه به تفاوت های فردی، رعایت حریم شخصی، پرهیز از تحمیل هویت خاص و ایجاد تعادل میان آزادی دانش آموز و اهداف برنامه درسی وابسته است. بر این اساس، پروژه هویت محور می تواند به عنوان رویکردی برای بازطراحی تجربه یادگیری و تبدیل فعالیت های آموزشی از تکالیف منفصل به تجربه هایی معنادار، شخصی و مرتبط با زندگی دانش آموز مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی: پروژه هویت محور، هویت دانش آموز، یادگیری معنادار، احساس معنا، ارتباط با یادگیری، یادگیری مبتنی بر پروژه، عاملیت دانش آموز، تجربه آموزشی.