فراتر از کلاس و زمین ورزش؛ الگویی تلفیقی برای رشد شایستگی های دانش آموزان

تحولات روزافزون در نظام های آموزشی، ضرورت توجه هم زمان به ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی، جسمانی و مهارتی رشد دانش آموزان را بیش از پیش آشکار ساخته است. آموزش اثربخش دیگر نمی تواند صرفا به انتقال مفاهیم در فضای کلاس درس محدود شود، بلکه نیازمند ایجاد موقعیت هایی متنوع برای تجربه، مشارکت، تعامل و به کارگیری آموخته ها در موقعیت های واقعی است. پژوهش حاضر با هدف ارائه و بررسی اثربخشی الگویی تلفیقی برای رشد شایستگی های دانش آموزان، با تاکید بر پیوند میان فعالیت های آموزشی کلاس، فعالیت های ورزشی و حرکتی، بازی های گروهی و فعالیت های مشارکتی انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی کاربردی با رویکرد نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل در نظر گرفته شد. جامعه پژوهش را دانش آموزان دوره ابتدایی تشکیل دادند که از میان آنان ۶۰ دانش آموز به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه شایستگی های دانش آموزان در ابعاد فردی، اجتماعی، عاطفی، شناختی و حرکتی بود. گروه آزمایش طی یک دوره آموزشی منظم در فعالیت های تلفیقی شامل بازی های آموزشی، فعالیت های حرکتی هدفمند، حل مسئله گروهی، ایفای نقش، فعالیت های مشارکتی و موقعیت های تصمیم گیری شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل برنامه معمول آموزشی خود را دنبال نمود. یافته های پژوهش نشان داد اجرای الگوی تلفیقی موجب افزایش معنادار سطح شایستگی های کلی دانش آموزان و بهبود مولفه های خودمدیریتی، همکاری، ارتباط موثر، تنظیم هیجان، حل مسئله، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال شد. بر اساس یافته ها، تلفیق هدفمند فعالیت های کلاسی و ورزشی می تواند محیط یادگیری را از چارچوب سنتی فراتر برده و فرصت مناسبی برای رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم کند. بنابراین، استفاده برنامه ریزی شده از این الگو می تواند به عنوان رویکردی مکمل در برنامه های آموزشی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شایستگی دانش آموزان ، آموزش تلفیقی ، فعالیت ورزشی ، یادگیری مشارکتی ، رشد همه جانبه