تحلیل رابطه یادگیری پروژه بنیاد (PBL) با انگیزش درونی و بهبود نتایج تحصیلی در دوره اول متوسطه

چکیدهدوره اول متوسطه به دلیل قرار گرفتن دانش آموزان در سنین نوجوانی و تغییرات شناختی و هیجانی، یکی از حساس ترین مقاطع آموزشی است که اغلب با افت انگیزه و دلزدگی از روش های سنتی یادگیری همراه است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه یادگیری پروژه بنیاد (Project-Based Learning - PBL) با انگیزش درونی و بهبود نتایج تحصیلی در دانش آموزان پایه های هفتم، هشتم و نهم انجام شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری و با تکیه بر نظریه خودتعیین گری (SDT) و سازنده گرایی اجتماعی، نشان می دهد که چگونه PBL با تامین نیازهای روان شناختی اساسی (خودمختاری، شایستگی و ارتباط)، انگیزش درونی را به شدت ارتقا می بخشد. یافته ها حاکی از آن است که افزایش انگیزش درونی از طریق PBL، به عنوان یک متغیر میانجی، منجر به یادگیری عمیق تر، ماندگاری بالاتر اطلاعات و در نهایت بهبود معنادار نتایج تحصیلی (به ویژه در مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی) می شود. در نهایت، چالش های پیاده سازی این رویکرد در بافت مدارس ایران بررسی و راهکارهای عملی ارائه شده است.کلیدواژه ها: یادگیری پروژه بنیاد، انگیزش درونی، نتایج تحصیلی، دوره اول متوسطه، نظریه خودتعیین گری، سازنده گرایی.