تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش و یادگیری

پیشرفت سریع هوش مصنوعی، چهره ی آموزش و یادگیری را به طور بنیادین دگرگون کرده است. این پژوهش به بررسی اینکه فناوری های هوش مصنوعی چگونه بر روش های تدریس معلمان، فرآیندهای یادگیری دانش آموزان و آینده ی مدارس تاثیر می گذارند، می پردازد. با استفاده از طرح توصیفی-تحلیلی، از پرسشنامه ای ساختاریافته بهره گرفته شد که بر اساس چارچوب های پذیرش فناوری، دانش تدریس مبتنی بر فناوری (TPACK) و نظریه ی خودتنظیمی یادگیری تدوین گردید. نمونه شامل ۲۴۰ معلم و دانش آموز بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از آزمون نرمالی کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی به طور معناداری تدریس شخصی سازی شده، ارزشیابی تکوینی و محیط های یادگیری تطبیقی را ارتقا می دهد. معلمان از افزایش کارایی در برنامه ریزی درس و پایش دانش آموزان گزارش می دهند، در حالی که دانش آموزان از بهبود انگیزه، خودتنظیمی و مشارکت بهره می برند. این پژوهش همچنین نشان می دهد که هوش مصنوعی ابعاد ساختاری و روش شناختی مدارس را بازسازی می کند و به اکوسیستم های آموزشی مبتنی بر داده، شخصی سازی شده و شایسته محور اشاره دارد. پیامدها برای طراحی برنامه ی درسی، توسعه ی حرفه ای معلمان و سیاست گذاری آموزشی به همراه ملاحظات اخلاقی مربوط به حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی و عدالت دیجیتال بررسی شده است.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، آموزش، یادگیری، تدریس، سیستم های راهنمایی هوشمند، آینده ی مدارس