تاثیر ترجمه های ماشینی و اپلیکیشن های مترجم بر زبان و ادبیات فارسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و نظام مند تاثیر ترجمه های ماشینی و اپلیکیشن های مترجم بر زبان و ادبیات فارسی انجام شده است. در دهه های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی موجب گسترش روزافزون استفاده از سامانه های ترجمه ماشینی همچون گوگل ترنسلیت، دیپ ال و چت جی پی تی در میان کاربران فارسی زبان شده است. این پژوهش با روش مروری-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی ابعاد مختلف این پدیده پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترجمه های ماشینی در متون علمی و خبری عملکرد نسبتا مطلوبی دارند، اما در متون ادبی همچنان با چالش های اساسی مواجه هستند . مهم ترین آسیب های شناسایی شده شامل خطاهای املایی و نگارشی، نادیده گرفتن نیم فاصله، کاربرد نادرست علائم سجاوندی، ترجمه تحت اللفظی و کالک سازی، یکسان سازی واژگانی و از دست رفتن ظرافت های ادبی است . همچنین پژوهش حاضر نشان می دهد که استفاده گسترده از این ابزارها می تواند به تدریج موجب تغییر الگوهای زبانی و تضعیف خلاقیت ادبی در زبان فارسی شود. در نهایت، راهکارهایی همچون توسعه سامانه های پس ویرایش، تقویت پیکره های زبانی فارسی و آموزش استفاده انتقادی از این فناوری ها پیشنهاد شده است.کلیدواژه ها: ترجمه ماشینی، اپلیکیشن های مترجم، زبان فارسی، ادبیات فارسی، هوش مصنوعی، خطاهای ترجمه، کالک سازی، نیم فاصله