بررسی رابطه بین اضطراب ریاضی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان متوسطه دوم و راهکارهای مداخله ای

اضطراب ریاضی به عنوان یکی از چالش های اساسی در نظام آموزشی، تاثیرات عمیقی بر عملکرد تحصیلی، انتخاب رشته و سلامت روان دانش آموزان، به ویژه در مقطع متوسطه دوم، بر جای می گذارد. این مقطع به دلیل ماهیت انتزاعی مفاهیم ریاضی (مانند حسابان، هندسه و ریاضیات گسسته) و فشارهای روانی ناشی از آزمون های سراسری، بستری مستعد برای بروز و تشدید این اضطراب است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مروری، به بررسی ابعاد مختلف رابطه میان اضطراب ریاضی و افت عملکرد تحصیلی می پردازد. یافته های تحلیل نشان می دهد که اضطراب ریاضی از طریق مکانیسم هایی نظیر اشغال حافظه فعال، اجتناب شناختی و کاهش خودکارآمدی، مستقیما و غیرمستقیما بر نمرات و درک عمیق مفاهیم تاثیر می گذارد. در ادامه، این مقاله با دسته بندی راهکارهای مداخله ای در چهار سطح شناختی-رفتاری، پداگوژیک (آموزشی)، فناوری و سیستمی، یک الگوی جامع برای کاهش این اضطراب در مدارس متوسطه دوم ارائه می دهد. هدف نهایی این پژوهش، ارائه چارچوبی عملی برای معلمان، مشاوران و سیاست گذاران آموزشی جهت تبدیل محیط ریاضی از یک فضای تهدیدآمیز به یک محیط یادگیری پویا و امن است.واژگان کلیدی: اضطراب ریاضی، عملکرد تحصیلی، متوسطه دوم، راهکارهای مداخله ای، حافظه فعال، آموزش ریاضی.