تاثیر بازخورد الکترونیکی بر انگیزش و استقلال یادگیری در آموزش مجازی

گسترش آموزش های مجازی و بسترهای الکترونیکی، شیوه تعامل و هدایت تحصیلی دانش آموزان را دستخوش تحولات اساسی کرده است. یکی از چالش های بنیادین در این محیط ها، کاهش انگیزه تحصیلی و وابستگی بیش از حد یادگیرندگان به راهنمایی های مستقیم معلم است. در این میان، «بازخورد الکترونیکی» به عنوان یک سازوکار سازنده و تعاملی، نقشی تعیین کننده در هدایت فرایند یادگیری ایفا می کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بازخوردهای دیجیتال و الکترونیکی بر ارتقای انگیزه و استقلال یادگیری (خودفرمان بری) دانش آموزان در بسترهای آموزش مجازی است. یافته های حاصل از تحلیل مبانی نظری و پیشینه پژوهش نشان می دهد که ارائه بازخوردهای به موقع، چندرسانه ای و توضیحی نه تنها از انزوای آموزشی دانش آموزان می کاهد، بلکه با شفاف سازی مسیر یادگیری و ایجاد احساس خودکارآمدی، انگیزش درونی فراگیران را تقویت می کند. علاوه بر این، بازخوردهای خودکار و تعاملی به دانش آموز امکان می دهند تا خطاهای شناختی خود را بدون ترس از قضاوت شناسایی و مدیریت کند؛ امری که به پرورش استقلال یادگیری و مهارت های خودتنظیمی منجر می شود. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی جهت طراحی بهینه بازخوردها برای معلمان و طراحان آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازخورد الکترونیکی ، آموزش مجازی ، انگیزه تحصیلی ، استقلال یادگیری ، یادگیری آنلاین