بازطراحی آموزش مطالعات اجتماعی در پرتو یادگیری مسئله محور و تجربه محور

آموزش مطالعات اجتماعی در دوره ابتدایی، به دلیل نقش بنیادین آن در شکل گیری هویت اجتماعی، تفکر انتقادی و مهارت های شهروندی دانش آموزان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با این حال، بسیاری از روش های سنتی تدریس این درس، که بر حفظ محتوا و انتقال یک سویه اطلاعات استوارند، نتوانسته اند پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان قرن بیست و یکم باشند و به کاهش انگیزه، مشارکت و درک عمیق مفاهیم اجتماعی منجر شده اند. این مقاله مروری با هدف تبیین چگونگی بازطراحی آموزش مطالعات اجتماعی در پرتو دو رویکرد یادگیری مسئله محور و تجربه محور تدوین شده است. یادگیری مسئله محور با قرار دادن مسائل اصیل، پیچیده و بدون ساختار مشخص در کانون فرآیند یادگیری، دانش آموزان را به جستجوگری، تحلیل، سنتز و کاربرد دانش در موقعیت های واقعی سوق می دهد. با این حال، تحقق این چشم انداز با چالش هایی نظیر نبود آمادگی کافی معلمان برای ایفای نقش تسهیل گر، کمبود منابع و امکانات آموزشی، محدودیت های برنامه درسی متمرکز، و دشواری ارزشیابی یادگیری های عمیق و فرایندی همراه است (نوری و همکاران، ۱۴۰۲). نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که بازطراحی آموزش مطالعات اجتماعی بر اساس تلفیق یادگیری مسئله محور و تجربه محور، رویکردی نوآورانه، اثربخش و متناسب با مقتضیات عصر حاضر است که می تواند زمینه ساز پرورش شهروندانی فعال، متفکر و مسئولیت پذیر باشد، مشروط بر آنکه برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان، و نظام های ارزشیابی نیز متناسب با این رویکرد بازطراحی شوند.کلیدواژه ها: یادگیری مسئله محور، یادگیری تجربه محور، مطالعات اجتماعی، دوره ابتدایی، بازطراحی آموزش، تفکر انتقادی.