بررسی رابطه بین مهارت های ارتباطی مدیران مدارس ابتدایی و رضایت شغلی معلمان

مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین سازمان های اجتماعی و آموزشی، برای تحقق اهداف تربیتی و آموزشی خود به مدیرانی نیاز دارد که علاوه بر برخورداری از دانش و مهارت های مدیریتی، از توانایی برقراری ارتباط موثر با معلمان، دانش آموزان، والدین و سایر ذی نفعان برخوردار باشند. در میان مهارت های مورد نیاز مدیران مدارس، مهارت های ارتباطی جایگاه ویژه ای دارد؛ زیرا بخش قابل توجهی از فعالیت های روزمره مدیر مدرسه در قالب گفت وگو، گوش دادن، انتقال پیام، ارائه بازخورد، حل تعارض، مذاکره، اقناع، مشارکت دادن کارکنان و ایجاد روابط انسانی سازنده انجام می شود. از سوی دیگر، رضایت شغلی معلمان یکی از متغیرهای مهم در کیفیت عملکرد مدرسه، انگیزش کاری، تعهد سازمانی، ماندگاری نیروی انسانی و کیفیت فرایند یاددهی یادگیری است. هدف مقاله حاضر بررسی رابطه بین مهارت های ارتباطی مدیران مدارس ابتدایی و رضایت شغلی معلمان است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه مورد مطالعه را معلمان مدارس ابتدایی تشکیل می دهند و برای سنجش متغیرها می توان از پرسشنامه استاندارد مهارت های ارتباطی و پرسشنامه رضایت شغلی استفاده کرد. مبانی نظری و شواهد پژوهشی بررسی شده نشان می دهد که مهارت های ارتباطی مدیران از طریق ایجاد اعتماد، احترام متقابل، حمایت عاطفی، مشارکت در تصمیم گیری، ارائه بازخورد سازنده و کاهش تعارض های مخرب می تواند زمینه افزایش رضایت شغلی معلمان را فراهم کند. همچنین، شواهد پژوهشی نشان می دهد که مهارت انسانی و ارتباطی مدیران در مقایسه با بسیاری از مهارت های مدیریتی، نقش برجسته ای در کیفیت روابط کارکنان و رضایت آنان از محیط کار دارد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که ارتقای شایستگی های ارتباطی مدیران مدارس ابتدایی، یکی از راهبردهای مهم برای ایجاد محیط کاری سالم، حمایتگر و رضایت بخش برای معلمان است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، مدیران مدارس ابتدایی ، رضایت شغلی ، معلمان ، روابط انسانی ، مدیریت آموزشی ، ارتباط سازمانی