بررسی رابطه بین مدیریت کلاس درس با رویکرد مثبت گرا و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

مدیریت کلاس درس یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت فرایند یاددهی یادگیری و پیامدهای آموزشی دانش آموزان است. شیوه ای که معلم برای سازمان دهی محیط کلاس، برقراری ارتباط با دانش آموزان، تنظیم رفتارها، ایجاد انگیزه و پاسخ گویی به نیازهای فردی و اجتماعی آنان انتخاب می کند، می تواند زمینه ساز پیشرفت یا مانع عملکرد تحصیلی آنان شود. در سال های اخیر، رویکردهای مثبت گرا در مدیریت کلاس، با تاکید بر توانمندی ها، نقاط قوت، روابط سازنده، هیجان های مثبت، امید، تاب آوری، مشارکت و احساس تعلق دانش آموزان، مورد توجه بیشتری قرار گرفته اند. رویکرد مثبت گرا به جای تمرکز افراطی بر خطا، تنبیه و کنترل، تلاش می کند با ایجاد محیطی حمایتگر و انگیزشی، رفتار مطلوب و مشارکت فعال دانش آموزان را تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مدیریت کلاس درس با رویکرد مثبت گرا و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و با رویکرد مروری است و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی منابع و پژوهش های فارسی مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت مطلوب کلاس، به ویژه هنگامی که بر ارتباط مثبت، احترام متقابل، مشارکت دانش آموز، تقویت رفتارهای مطلوب، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد فضای امن روانی استوار باشد، می تواند شرایط مناسب تری برای یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراهم آورد. همچنین، شواهد پژوهشی نشان می دهد میان ابعاد مدیریت کلاس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. بر این اساس، استفاده از اصول روان شناسی مثبت گرا در مدیریت کلاس می تواند علاوه بر کاهش رفتارهای نامطلوب، انگیزش، مشارکت، خودکارآمدی، احساس تعلق و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس درس ، رویکرد مثبت گرا ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری ، روان شناسی مثبت گرا