نقش هم افزایی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی در طراحی محیط های یادگیری هوشمند و شخصی سازی شده

تحولات شتابان فناوری های نوین، نظام های آموزشی را با فرصت های جدیدی برای بازطراحی فرایند یاددهی یادگیری مواجه ساخته است. در این میان، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی به عنوان دو فناوری تحول آفرین، ظرفیت بالایی برای ایجاد محیط های یادگیری هوشمند، تعاملی و متناسب با نیازهای یادگیرندگان دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هم افزایی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی در طراحی محیط های یادگیری هوشمند، تعاملی و شخصی سازی شده و تاثیر آن بر بهبود فرایند یاددهی یادگیری انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی پژوهش های انجام شده در زمینه کاربرد واقعیت مجازی و هوش مصنوعی در آموزش صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد ترکیب این دو فناوری می تواند با فراهم کردن محیط های شبیه سازی شده و غوطه ورکننده، تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، شناسایی نیازها و تفاوت های فردی و تنظیم محتوای آموزشی، زمینه ارتقای مشارکت، انگیزش، یادگیری عمیق و عملکرد تحصیلی یادگیرندگان را فراهم سازد. همچنین، این هم افزایی می تواند نقش معلم را از انتقال دهنده صرف اطلاعات به طراح و هدایتگر تجربه های یادگیری تغییر دهد. با وجود این، چالش هایی همچون هزینه های زیرساختی، نیاز به توانمندسازی معلمان، حریم خصوصی داده ها و شکاف دیجیتال باید مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، بهره گیری هدفمند و اخلاق مدار از این فناوری ها می تواند گامی موثر در جهت تحول هوشمند و یادگیرنده محور نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، هوش مصنوعی ، یادگیری هوشمند ، یادگیری تعاملی ، شخصی سازی یادگیری ، فرایند یاددهی یادگیری