اثر استفاده از اپلیکیشن های آموزشی بر یادگیری خودتنظیم دانش آموزان

یادگیری خودتنظیم یکی از مهم ترین مهارت های کلیدی در فرآیند آموزش است که به دانش آموزان کمک می کند تا به صورت مستقل، اهداف آموزشی خود را تعیین و فرآیند یادگیری را مدیریت کنند. در سال های اخیر، ابزارهای نوین آموزشی مانند اپلیکیشن های آموزشی نقش مهمی در تقویت این مهارت ایفا کرده اند. این مقاله تحلیلی مروری، با هدف بررسی اثر استفاده از اپلیکیشن های آموزشی بر یادگیری خودتنظیم دانش آموزان، به تحلیل مزایا، چالش ها و راهکارهای مرتبط با این ابزارها پرداخته است. نتایج بررسی نشان می دهد که اپلیکیشن های آموزشی از طریق ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا، و استفاده از بازی وارسازی، می توانند مولفه های کلیدی یادگیری خودتنظیم از جمله برنامه ریزی، نظارت بر عملکرد، انگیزش درونی، و خودارزیابی را تقویت کنند. این ابزارها همچنین با ایجاد فرصت یادگیری فردمحور و انعطاف پذیر، مسئولیت پذیری و استقلال تحصیلی دانش آموزان را افزایش می دهند. با این حال، استفاده از اپلیکیشن های آموزشی با چالش هایی مانند کمبود دسترسی برابر به فناوری، کیفیت پایین برخی اپلیکیشن ها، و وابستگی بیش از حد به فناوری که موجب کاهش تعاملات حضوری می شود، مواجه است. برای رفع این چالش ها، پیشنهاداتی مانند توسعه اپلیکیشن های بومی و استاندارد، آموزش معلمان برای بهره گیری موثر از فناوری، ایجاد سیاست های حمایتی جهت دسترسی برابر، و طراحی آموزش ترکیبی ارائه شده است. این مقاله با تاکید بر مدیریت هوشمندانه استفاده از فناوری آموزشی، بر ضرورت تقویت زیرساخت ها و تربیت معلمان آگاه تاکید دارد و زمینه ساز پژوهش های آینده برای بهره برداری بهتر از اپلیکیشن های آموزشی است.واژگان کلیدی: یادگیری خودتنظیم، اپلیکیشن های آموزشی، آموزش دیجیتال، دانش آموزان، آموزش ترکیبی