کاربرد هوش مصنوعی در تحلیل رفتارهای فراگیران وپیش بینی چالش های تربیتی در محیط های آموزشی

هدف این پژوهش، بررسی کاربرد سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی در تحلیل رفتارهای فراگیران و پیش بینی زودهنگام چالش های تربیتی در محیط های آموزشی نوین است. روند پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند اسناد علمی، پژوهش های میدانی و تحلیل الگوهای داده کاوی آموزشی انجام گرفته است. در این راستا، با تکیه بر مدل تحلیل چندلایه داده های رفتاری (ترکیب یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل شبکه های تعاملی)، شاخص های رفتاری دانش آموزان در بسترهای فیزیکی و مجازی مورد بازشناسی و ارزیابی قرار گرفت. یافته های حاصل نشان می دهد که الگوریتم های پیش بین هوش مصنوعی قادرند نشانه های اولیه افت انگیزه تحصیلی، انزوای اجتماعی، تغییرات نامتعارف هیجانی و تعارضات درون کلاسی را با دقت بسیار بالا پیش از تبدیل شدن به بحران های تربیتی شناسایی کنند. همچنین نتایج حاکی از آن است که تلفیق تحلیل داده محور با بازخوردهای اصلاحی بهنگام، توان معلمان را در اتخاذ راهبردهای حمایتی، مدیریت پیشگیرانه کلاس و طراحی مداخلات تربیتی متناسب ارتقا می بخشد. با این حال، بهره گیری بهینه از این ظرفیت مستلزم نظارت انسانی فعال، رعایت استانداردهای اخلاقی حفاظت از داده ها و پرهیز از برچسب زنی رفتاری به فراگیران است؛ از این رو چارچوب های هوشمند باید به عنوان دستیار تسهیل گر در تصمیم گیری های تربیتی عمل کنند.