بررسی اثرات هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم برای پرورش خلاقیت دانش آموزان

پیشرفت سریع هوش مصنوعی مولد، نقش دستیار معلم را از یک مفهوم نظری به واقعیتی عملی در کلاس های درس تبدیل کرده است. این مقاله با روش مروری-تحلیلی، به بررسی اثرات هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم بر پرورش خلاقیت دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از طریق ایده پردازی، بازخورد فوری و شخصی سازی فرآیند یادگیری، خلاقیت دانش آموزان را تقویت کند، اما این اثر مثبت مشروط به شرایطی است: حفظ نظارت و قضاوت تربیتی معلم، هدایت دانش آموزان به سمت تفکر انتقادی و پرهیز از وابستگی صرف به خروجی های هوش مصنوعی. نتایج مطالعات تجربی حاکی از آن است که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند کیفیت حل مسئله خلاقانه را بهبود بخشد، اما بدون طراحی آموزشی مناسب، خطر تضعیف تفکر واگرا و استقلال شناختی دانش آموزان وجود دارد. الگوی پیشنهادی این مقاله، «تولید با هوش مصنوعی-ارزیابی با معلم-تطبیق با زمینه کلاس» است که در آن هوش مصنوعی نقش تسهیل گر و معلم نقش تصمیم گیرنده نهایی را ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، دستیار معلم ، خلاقیت ، تفکر واگرا ، پرورش خلاقیت ، فناوری آموزشی