آموزش آینده محور و باز اندیشی نقش معلم در عصر هوش مصنوعی

با شتاب گرفتن تحولات دیجیتال، مفهوم «آموزش» از الگوهای سنتی و متمرکز بر مکان، به سوی پارادایمی «آینده محور» و توزیع شده در حرکت است. پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در جایگاه معلم و واکاوی تحولات کلاس درس در بستر هوش مصنوعی انجام شده است. با توجه به ماهیت توصیفی-تحلیلی این پژوهش، از طریق بررسی و سنتز ادبیات پژوهشی اخیر (۱۴۰۲-۱۴۰۴) انجام گرفت. یافته ها نشان می دهند که آینده آموزشی، مستلزم گذار از کلاس های درس فیزیکی-خطی به سمت «مدل های هوشمند و مدل سازی شده مدرسه آینده» است که در آن هوش مصنوعی نقش زیرساختی ایفا می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که جایگاه معلم در این پارادایم، نه به معنای حذف، بلکه به معنای گذار از «آموزش دهنده محض» به «همکار هوشمند و مربی انسانی» است؛ به گونه ای که ضرورت ایجاد تعامل سازنده میان معلم انسانی و ابزارهای هوشمند (همکاری به جای رویارویی) بیش از هر زمان دیگری احساس می شود. همچنین، چالش های مربوط به نگرش و آمادگی معلمان در پذیرش این تحول دیجیتال، از عوامل تعیین کننده در موفقیت این گذار شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

آموزش آینده محور ، هوش مصنوعی ، تحول کلاس درس ، جایگاه معلم ، مدرسه هوشمند