بررسی نقش تربیت بدنی در کاهش کم تحرکی و افزایش سبک زندگی سالم دانش آموزان

این پژوهش با هدف واکاوی نقش برنامه های تربیت بدنی مدارس در کاهش رفتارهای کم تحرکی و ارتقای سبک زندگی سالم دانش آموزان انجام شد. برای دستیابی به این هدف، از روش پژوهش توصیفی-تحلیلی با رویکرد پیمایشی استفاده گردید که جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود. داده های مورد نیاز با بهره گیری از پرسشنامه استاندارد سبک زندگی و مقیاس فعالیت بدنی جمع آوری شد و برای تحلیل داده ها از مدل آماری معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم افزار PLS بهره گرفته شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه های ساختارمند تربیت بدنی، علاوه بر افزایش آمادگی جسمانی، تاثیر معناداری بر اصلاح الگوی تغذیه و کاهش ساعات استفاده از نمایشگرها در دانش آموزان دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که بهبود کیفیت زنگ ورزش و آموزش های مهارت محور، مولفه مهمی در درونی سازی عادت های حرکتی و پیشگیری از چاقی مفرط محسوب می شود. در نهایت، مدل برازش شده نشان داد که مدرسه به عنوان محیطی کلیدی، پتانسیل بالایی برای مداخله های رفتاری جهت نهادینه سازی سبک زندگی فعال دارد؛ لذا پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در ساعات ورزش و تجهیز امکانات ورزشی، زمینه را برای کاهش رفتارهای نشسته و بهبود سلامت جسمی و روانی دانش آموزان بیش از پیش فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تربیت بدنی ، دانش آموزان ، کم تحرکی ، سبک زندگی سالم ، سلامت جسمانی.