بازطراحی کلاس درس آینده بر اساس ویژگی های یادگیری و انگیزشی نسل آلفا

نسل آلفا، متولدین پس از سال ۲۰۱۰، نخستین نسلی است که به طور کامل در بستر فناوری دیجیتال و هوش مصنوعی رشد یافته و الگوهای شناختی، انگیزشی و یادگیری آن با نسل های پیشین تفاوت های بنیادین دارد. مقاله مروری حاضر با هدف واکاوی ویژگی های یادگیری و انگیزشی این نسل و تبیین دلالت های آن برای بازطراحی کلاس درس آینده انجام شده است. روش شناسی این مطالعه بر تحلیل نظام مند منابع معتبر فارسی و انگلیسی در حوزه نسل آلفا، روان شناسی تربیتی و فناوری آموزشی استوار است. یافته ها نشان می دهند که نسل آلفا به عنوان «بومیان دیجیتال واقعی»، ترجیحات یادگیری متمایزی نظیر یادگیری بصری، تعاملی، بازی وارسازی شده، پروژه محور و مبتنی بر تجربه دارند و بازه توجه آنان کوتاه تر از نسل های قبل است.گیزه این نسل بیشتر از منابع درونی، معناداری و ارتباط با زندگی واقعی سرچشمه می گیرد تا از کنترل بیرونی و نمره محوری . نتایج حاکی از آن است که کلاس درس آینده باید از الگوی انتقال یک سویه دانش به الگوی مشارکتی، تجربی و فناوری محور حرکت کند، نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر» و «طراح تجربه» تغییر یابد و برنامه های درسی بر پرورش مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و سواد دیجیتال متمرکز شوند . با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، آمادگی ناکافی معلمان، و خطر وابستگی به فناوری و کاهش تعاملات انسانی، اجرای این تحول را با دشواری مواجه می کند . مقاله حاضر بر ضرورت بازنگری بنیادین در فلسفه آموزش، تربیت معلم و سیاست گذاری آموزشی برای پاسخ گویی به نیازهای این نسل تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: نسل آلفا ، یادگیری دیجیتال ، انگیزه تحصیلی ، کلاس درس آینده ، بومیان دیجیتال ، هوش مصنوعی در آموزش