کلاس معکوس؛ پلی به سوی عدالت آموزشی یا شکافی تازه در یادگیری

مدل آموزشی «کلاس معکوس» به عنوان یکی از رویکردهای نوین یادگیری ترکیبی، با جابجایی زمان آموزش مستقیم از فضای سنتی کلاس به خانه و اختصاص زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، حل مسئله و یادگیری عمیق، تحولی چشمگیر در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به واکاوی این پرسش کلیدی می پردازد که آیا پیاده سازی رویکرد کلاس معکوس ابزاری کارآمد برای تحقق عدالت آموزشی و فراگیرسازی یادگیری است یا ناخواسته به تشدید شکاف های ساختاری و نابرابری های موجود در یادگیری منجر می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که از یک سو، انعطاف پذیری زمانی، دسترسی به محتوای دیجیتال چندبارمصرف و تمرکز بر نیازهای فردی یادگیرندگان می تواند فرصت های برابری برای دانش آموزان با سبک ها و سرعت های مختلف یادگیری فراهم آورد؛ و از سوی دیگر، وابستگی این مدل به زیرساخت های فناوری، دسترسی نابرابر به اینترنت پرسرعت و ابزارهای هوشمند، تفاوت در سواد دیجیتال و فقدان حمایت های خانوادگی در مناطق کم برخوردار می تواند شکاف دیجیتال را به شکافی عمیق تر در یادگیری تبدیل کند. در نهایت، مقاله استدلال می کند که بهره گیری عدالت محور از کلاس معکوس مستلزم مداخله هدفمند نهادهای آموزشی در جهت توسعه زیرساخت های همگانی، توانمندسازی دیجیتال معلمان و حمایت از دانش آموزان محروم است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کلاس معکوس ، عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، یادگیری ترکیبی ، کیفیت یادگیری.