هوش مصنوعی و آینده تدریس زیست شناسی؛ بازتعریف نقش دبیر از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری هوشمند

این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در آینده تدریس زیست شناسی و تبیین چگونگی بازتعریف نقش دبیر از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری هوشمند انجام شد. روش پژوهش، تحلیلی کیفی کتابخانه ای بود و داده های مورد نیاز با بررسی و تحلیل منابع و مطالعات مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری زیست شناسی و تحول نقش معلم گردآوری و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن امکان شخصی سازی یادگیری، تولید محتوای آموزشی، شبیه سازی فرایندهای زیستی، ارائه بازخورد و تحلیل عملکرد یادگیرندگان، ظرفیت های جدیدی برای آموزش زیست شناسی ایجاد کند. همچنین مشخص شد که نقش دبیر در محیط های آموزشی هوشمند، از ارائه مستقیم اطلاعات به طراحی موقعیت های یادگیری، هدایت فعالیت های پژوهشی، تقویت پرسشگری، تفکر انتقادی و حمایت از یادگیری فعال تغییر می یابد. با این حال، استفاده اثربخش از فناوری به سواد دیجیتال دبیران، توانایی ارزیابی اطلاعات تولیدشده توسط هوش مصنوعی و مدیریت چالش هایی مانند وابستگی یادگیرندگان و دریافت اطلاعات نادرست نیاز دارد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی جایگزین دبیر نیست، بلکه ابزاری پشتیبان برای افزایش کیفیت آموزش است و تحقق یادگیری هوشمند نیازمند تعامل متوازن میان فناوری، دانش تخصصی دبیر و ارتباط انسانی در کلاس زیست شناسی است. مهارت های علمی و یادگیری عمیق را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش زیست شناسی ، نقش دبیر ، یادگیری هوشمند ، تسهیل گری یادگیری.