نقش هوش مصنوعی در پیوند آموزش حضوری و مجازی؛ از مدیریت یادگیری تا تحقق اهداف تربیتی مدرسه

چکیده: این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در پیوند آموزش حضوری و مجازی و تبیین ظرفیت های آن برای مدیریت یادگیری و تحقق اهداف تربیتی مدرسه انجام شده است. امروزه گسترش فناوری های هوشمند، زمینه ای فراهم کرده است تا مرز میان آموزش حضوری و مجازی کاهش یافته و فرایند یاددهی یادگیری به سمت الگوهای ترکیبی، انعطاف پذیر و دانش آموزمحور حرکت کند. روش پژوهش، کیفی، تحلیلی و کتابخانه ای است و داده ها با مطالعه و تحلیل منابع علمی مرتبط با هوش مصنوعی، آموزش مجازی، مدیریت آموزشی و یادگیری ترکیبی بررسی شده اند. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های آموزشی، شناسایی نیازهای یادگیرندگان، ارائه بازخورد سریع، شخصی سازی محتوا، تسهیل ارتباطات و پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی، پیوند موثرتری میان محیط های حضوری و مجازی ایجاد کند. همچنین، استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند می تواند نقش معلم را از انتقال دهنده صرف اطلاعات به تسهیلگر، هدایتگر و طراح تجربه یادگیری ارتقا دهد. در مجموع، هوش مصنوعی زمانی بیشترین اثربخشی تربیتی را خواهد داشت که در خدمت اهداف آموزشی، اجتماعی و پرورشی مدرسه و در تعامل با توانمندی های انسانی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، یادگیری ترکیبی ، مدیریت یادگیری.