نقش «تفکر سیستمی» در پرورش مهارت حل مسئله دانش آموزان

زمینه و هدف: در قرن بیست و یکم و در شرایطی که نظام های آموزشی جهان با چالش های پیچیده و چندبعدی روبه رو هستند، تربیت دانش آموزانی که توانایی مواجهه با مسائل درهم تنیده و فراموضوعی را داشته باشند، به یک ضرورت اساسی تبدیل شده است. رویکردهای تحلیلی سنتی که پدیده ها را به اجزای مجزا تجزیه می کنند، برای حل مسائل دنیای واقعی کافی به نظر نمی رسند. در این میان، تفکر سیستمی به عنوان یکی از رویکردهای شناختی نوظهور، توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. تفکر سیستمی رویکردی شناختی است که بر درک ساختار کل ها، شناسایی الگوهای تغییر و تشخیص مکانیسم های زیربنایی تولیدکننده رفتار در طول زمان تاکید دارد (سنگه، ۱۳۸۹؛ مدوز، ۱۳۹۲). با وجود گسترش ادبیات نظری در زمینه تفکر سیستمی در سطح بین المللی، شواهد تجربی درباره نقش آن در پرورش مهارت حل مسئله دانش آموزان ایرانی محدود است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تفکر سیستمی در پرورش مهارت حل مسئله دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تفکر سیستمی ، حل مسئله ، دانش آموزان ، آموزش متوسطه ، رویکرد سیستمی ، تفکر سطح بالا