واکاوی نقش مدل های آموزش تلفیقی و ابزارهای هوش مصنوعی بر ارتقای یادگیری خودراهبر و مشارکت فعال دانش آموزان

تحولات شتابان فناوری های آموزشی و گسترش ابزارهای هوش مصنوعی، شیوه های سنتی یاددهی و یادگیری را با تغییرات اساسی مواجه کرده است. در این میان، مدل های آموزش تلفیقی که از ترکیب هدفمند آموزش حضوری، فعالیت های الکترونیکی و یادگیری مستقل بهره می گیرند، ظرفیت قابل توجهی برای افزایش نقش فعال دانش آموز در فرایند یادگیری دارند. هم زمان، ابزارهای هوش مصنوعی می توانند با فراهم کردن بازخورد سریع، دسترسی به منابع متنوع، پاسخ گویی تعاملی، پیشنهاد فعالیت های متناسب با نیازهای یادگیرنده و پشتیبانی از فرایند حل مسئله، زمینه مناسبی برای تقویت یادگیری خودراهبر و مشارکت فعال دانش آموزان ایجاد کنند. هدف پژوهش حاضر، واکاوی نقش مدل های آموزش تلفیقی و ابزارهای هوش مصنوعی بر ارتقای یادگیری خودراهبر و مشارکت فعال دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع علمی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش تلفیقی، با افزایش انعطاف پذیری زمانی و مکانی، ایجاد فرصت برای انتخاب مسیر یادگیری و فراهم کردن امکان تکرار و مرور مطالب، می تواند زمینه رشد مسئولیت پذیری و استقلال یادگیرنده را فراهم سازد. همچنین، ابزارهای هوش مصنوعی در صورت استفاده هدفمند و هدایت شده می توانند با شخصی سازی تجربه یادگیری، ارائه بازخورد فوری، تسهیل دسترسی به اطلاعات و ایجاد تعامل مستمر، مشارکت شناختی و رفتاری دانش آموزان را افزایش دهند. با این حال، اثربخشی این فناوری ها به عواملی مانند سواد دیجیتال، آمادگی معلم، کیفیت طراحی آموزشی، دسترسی عادلانه به فناوری و توجه به ملاحظات اخلاقی وابسته است. در مجموع، نتایج نشان می دهد که ترکیب سنجیده آموزش تلفیقی با ابزارهای هوش مصنوعی، در صورتی که معلم همچنان نقش هدایتگر و ناظر تربیتی را حفظ کند، می تواند محیطی یادگیرنده محور ایجاد کرده و دانش آموزان را از دریافت کنندگان منفعل اطلاعات به یادگیرندگانی فعال، مستقل، مسئول و مشارکت جو تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، هوش مصنوعی ، یادگیری خودراهبر ، مشارکت فعال ، دانش آموز ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی