نقش چندبعدی و مشارکت خانواده در ارتقای فرآیند یادگیری و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان: رویکردی راهبردی در نظام آموزش و پرورش

آموزش یک فرایند تک بعدی نیست که صرفا در حصار مدرسه محصور باشد، بلکه یک سیستم پیچیده و تعامل گرایانه است که در آن خانه و مدرسه پیوند ناگسستنی دارند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش راهبردی خانواده در فرآیند آموزش و یادگیری انجام شده است. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر نظریه های سیستم های اکولوژیک، این مطالعه به بررسی تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم تعاملات خانگی بر پیشرفت تحصیلی، سلامت روان و انگیزه درونی دانش آموزان پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت خانواده تنها به معنای حضور در جلسات مدرسه نیست، بلکه شامل «حمایت عاطفی»، «ایجاد محیط یادگیرنده در خانه» و «همکاری در تصمیم گیری های آموزشی» است. نتایج تحقیق بر ضرورت گذار از مدل های سنتی (فقط اطلاع رسانی) به مدل های مشارکتی (هم افزایی آموزشی) تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مشارکت خانواده ، سرمایه فرهنگی ، یادگیری اجتماعی ، تعامل خانه و مدرسه ، تاب آوری تحصیلی