معلم فردا؛ از انتقال دانش تا هدایت هوش های مصنوعی

تحولات شتابان هوش مصنوعی مولد، جایگاه سنتی معلم به مثابه منبع اصلی و انتقال دهنده دانش را به طور بنیادین بازتعریف کرده است. پژوهش حاضر با رویکردی مروری تحلیلی و با تکیه بر ادبیات نظری معلم تامل گر، سواد رسانه ای و فناورانه و چارچوب های تربیت انسانی، به این پرسش می پردازد که در عصر هوش مصنوعی، هویت حرفه ای معلم چگونه بازتعریف می شود و چه شایستگی هایی برای او ترسیم می کند. یافته ها نشان می دهد که وقتی ماشین ها در پاسخ دهی، تولید محتوا و شخصی سازی آموزش از انسان کارآمدتر می شوند، ارزش افزوده معلم نه در رقابت با هوش مصنوعی، بلکه در آن چیزی است که هوش مصنوعی از آن تهی است: قضاوت تربیتی، رابطه انسانی مبتنی بر اعتماد و حضور، پرورش اخلاق و هویت، و هدایت آگاهانه دانش آموزان در مواجهه با خروجی های الگوریتمی. بر این اساس، چارچوب پیشنهادی مقاله، معلم فردا را در سه نقش کلیدی ترسیم می کند: طراح تجربه های یادگیری، راهبر و ناظر انتقادی فرآیندهای هوش مصنوعی در کلاس، و الگوی اخلاقی و عاطفی دانش آموزان. دستیابی به این چشم انداز مستلزم بازآفرینی برنامه تربیت معلم، نهادینه سازی سواد هوش مصنوعی در نظام های پیش خدمت و ضمن خدمت، و سیاست گذاری ای است که فناوری را در خدمت هدف های تربیتی قرار دهد، نه جایگزین آن ها. مقاله در نهایت مدلی مفهومی از گذار «از انتقال دانش تا هدایت هوش های مصنوعی» ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و پژوهش های تجربی آینده باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: معلم فردا ، هوش مصنوعی مولد ، هویت حرفه ای معلم ، سواد هوش مصنوعی ، هدایت تربیتی ، بازآفرینی تربیت معلم