مزایا و معایب استفاده از هوش مصنوعی در مدارس

این مقاله به بررسی مزایا و معایب استفاده از هوش مصنوعی در مدارس می پردازد و بر تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی، خلاقیت، تفکر انتقادی و وابستگی دانش آموزان به فناوری تمرکز دارد. پژوهش از طرح توصیفی-همبستگی استفاده می کند و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای ساختاریافته است که بر اساس اسناد ملی آموزشی و ابزارهای معتبر بین المللی خلاقیت (ترنس، ۱۹۶۶)، تفکر انتقادی (فیشون، ۱۹۹۰) و وابستگی به فناوری (یونگ، ۱۹۹۸) تدوین شده است. تحلیل داده ها شامل آزمون نرمال بودن کولموگروف-اسمیرنوف، آمار توصیفی و آزمون تی تک نمونه ای است. جدول های آماری ارائه شده در این پیش نویس به صورت نمونه فرضی هستند و باید پیش از انتشار نهایی با داده واقعی جایگزین شوند. یافته ها در پرتو اسناد سیاست گذاری آموزشی ایران و ادبیات بین المللی تفسیر شده اند. مقاله با ارائه توصیه های عملی برای یکپارچه سازی متوازن هوش مصنوعی در مدارس، از جمله آموزش معلمان، بازطراحی برنامه درسی، خودمختاری دیجیتال دانش آموزان و تضمین های سیاست گذاری، به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، پیشرفت تحصیلی ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، وابستگی به فناوری ، مدارس