طراحی و اعتبارسنجی مدل معلمی مبتنی بر هوشمندی عاطفی کلاسی در ارتقای یادگیری پایدار

هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی مدلی مبتنی بر هوشمندی عاطفی کلاسی (CEITM) در ارتقای یادگیری پایدار بود. با رویکرد توصیفی-همبستگی و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۵۰ معلم شاغل مقطع متوسطه در تهران انتخاب شدند. ابزار گردآوری، پرسشنامه ۲۴ سوالی پژوهشگر بود که شش مولفه آگاهی از خود، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های اجتماعی، اقلیم عاطفی کلاس و یادگیری پایدار را پوشش می داد. روایی محتوایی با روش CVI توسط ۱۰ متخصص تایید شد (تمامی سوالات > ۰/۸۰) و پایایی با آلفای کرونباخ (۰/۹۲) محاسبه گردید. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، نرمال بودن توزیع داده ها را تایید کرد (p > ۰/۰۵). آزمون تی تک نمونه ای نشان داد میانگین نمرات هر شش مولفه به طور معناداری از حد نظری ۳/۰۰ بالاتر است (p < ۰/۰۰۱). یافته ها، روایی ساختاری و کاربرد عملی مدل CEITM را در ارتقای یادگیری پایدار از طریق عملکردهای معلمی مبتنی بر هوش عاطفی تایید می کنند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوشمندی عاطفی کلاسی ، مدل معلمی ، یادگیری پایدار ، آموزش معلم ، اعتبارسنجی پرسشنامه