مدرسه هوشمند و بهزیستی دانش آموزان؛ ظرفیت هوش مصنوعی برای کاهش اضطراب و تقویت انگیزش و تعلق

گسترش هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، فرصت های تازه ای برای حمایت از ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان فراهم کرده است. اضطراب تحصیلی، کاهش انگیزش و ضعف احساس تعلق به مدرسه از جمله عواملی هستند که می توانند بر مشارکت، یادگیری و تجربه کلی دانش آموزان از محیط آموزشی تاثیرگذار باشند. در این میان، فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با فراهم کردن آموزش متناسب با نیازهای فردی، بازخورد سریع، شناسایی الگوهای تغییر در عملکرد تحصیلی و پشتیبانی از ارتباط آموزشی، در ایجاد تجربه ای متناسب تر و حمایتگرتر برای دانش آموزان نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت هوش مصنوعی در کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت انگیزش و احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه انجام شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که شخصی سازی یادگیری می تواند از فشار ناشی از یکسان بودن مسیر آموزشی برای همه دانش آموزان بکاهد و فرصت بیشتری برای پیشرفت متناسب با توانایی های فردی فراهم سازد. همچنین، بازخورد به موقع و فعالیت های تعاملی می تواند مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و تجربه مثبت تری از فرایند یادگیری ایجاد کند. با وجود این ظرفیت ها، هوش مصنوعی به تنهایی راه حل مشکلات روان شناختی و عاطفی دانش آموزان نیست و استفاده از آن باید در کنار حمایت معلمان، مشاوران و خانواده ها و با رعایت حریم خصوصی، امنیت داده ها و اصول اخلاقی صورت گیرد. در مجموع، به کارگیری هدفمند و انسان محور هوش مصنوعی می تواند به شکل گیری محیط آموزشی حمایتگرتر و انعطاف پذیرتر کمک کند و زمینه ارتقای انگیزش، مشارکت و احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، مدرسه هوشمند ، بهزیستی دانش آموزان ، اضطراب تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، احساس تعلق به مدرسه ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده.